Contact

info@iso800.be

+32 (0) 485 084 842

+32 (0) 473 666 355

38 Willy Staeslei
Antwerpen, Vlaams Gewest, 2180
Belgium

iso800 is een jong, enthousiast en creatief fotografen en videografen-collectief. Huwelijk, interieur, familie of zakelijk... You name it, we shoot it.

Steenweg

Blog

Met iso800 heb je altijd een spontane, creatieve fotograaf en/of videograaf voor je huwelijk of zakelijke opdracht in Antwerpen en daarbuiten.

Steenweg

christophe

Ah, Vlaanderen. Zijn lelijke lintbebouwing. Zijn mistroostige misbaksels van huizen. Zijn verschrikkelijke verkavelingen. Als de wereld een oester is, bevinden we ons in geen geval ook maar ergens in de buurt van de parel. 
De lelijkheid concentreert zich met name aan weerskanten van onze ontelbare steenwegen. Een vertakkende strook verval die zich uitstrekt van Oostende tot Maaseik, de verkalkte slagader van onze Vlaamsche velden. 

En toch. Toch was er een tijd dat de steenweg net symbool stond voor succes. Een winkel langs een drukke baan levert meer passage op dan een winkel in het dorp, en vooral trofeeënwinkels en discotheken leken dat blijkbaar te beseffen. 
Maar hoe meer winkels, hoe moeilijker het is om op te vallen. En dus plaatste men al eens een afgeschreven vliegtuig voor de disco, of een vrijheidsbeeld op één van de vele huisjes van plezier. Borden die de voorbijganger moeten aansporen om even halt te houden in het schatrijke Zoutleeuw, of gigantische papier-maché aardbeien die de honger moeten wekken. 

Laat echter een vijftiental jaar passeren, en de glorie is ver te zoeken. Het afgeschreven vliegtuig is ronduit vervallen, het vrijheidsbeeld is zowat het enige dat nog fier rechtop staat op de chaussée d’amour, de borden zijn nog nauwelijks leesbaar, en ook de aardbei heeft zijn beste tijd gehad. 

Een reisje dwars door Vlaanderen leert ons dat de steenwegen niet meer zijn wat ze waren. Maar misschien zijn ze net nog beter geworden. Ontroerend erfgoed waar we - met de gepaste gêne - toch een beetje fier op mogen zijn.

Ah, Flanders. Its ugly ribbon development. Its hideous houses. Its awful allotments. If the world is indeed an oyster, we are certainly nowhere near the pearl. 
The ugliness concentrates mostly on both sides of our numerous causeways. A branching strip of decay, stretching from Ostend to Maaseik, the calcified artery of our well known Flanders Fields. 

And yet. Yet there was once a time that the causeway was the symbol of success. A store on the side of a bustling road produces more passage than a shop in the village, and mostly trophy shops and discotheques seemed to acknowledge that fact. But the more stores, the more difficult to stand out. And so, people put a depreciated plane in front of the disco, or a statue of liberty on top of one of many men's clubs. Signs to convince the passer-by to stop and admire the many treasures of rural Zoutleeuw, or giant papier-maché strawberries to generate hunger.

Fast forward for some fifteen years, and the glory of old days is hard to be seen. The depreciated plane is outright rickety, the statue of liberty is about the only thing rising proudly on the haussée d'amour, the signs are almost illegible, and the strawberry looks like a mutated monster. 

A trip through the intestines of Flanders teaches us that the causeways are no more what they once were. But maybe they've just become better. An emotional patrimony of which we can still be a little proud.